سیستوسل چیست؟ علائم و درمان

بیماری‌ها· زنان و زایمان· منتشر شده در: 15.08.2026· 8 دقیقه مطالعه

تصویر پزشکی از لگن زن و افتادگی مثانه به سمت دیواره قدامی واژن
به‌طور خلاصه — مهم‌ترین‌ها نخست

سیستوسل به جابه‌جا شدن مثانه به سمت پایین و برآمدگی آن به سوی دیواره قدامی واژن گفته می‌شود که در اثر ضعف عضلات و رباط‌های کف لگن ایجاد می‌شود. این وضعیت در چهار درجه طبقه‌بندی می‌شود و ممکن است با احساس پری واژن، فشار لگنی و مشکلات ادراری همراه باشد. درمان بسته به درجه افتادگی شامل تمرین‌های کف لگن، پساری یا جراحی است.

عضلات و بافت‌های همبند کف لگن باعث می‌شوند بسیاری از اندام‌ها، به‌ویژه مثانه، در موقعیت درست خود باقی بمانند. به دلیل ضعیف شدن بافت‌های نگه‌دارنده با گذشت زمان، ممکن است در برخی اندام‌ها جابه‌جایی به سمت پایین دیده شود. سیستوسل که یکی از مشکلات شایع کف لگن در زنان است، یک مشکل مهم سلامتی است که می‌تواند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. سیستوسل که ممکن است با شکایاتی مانند احساس فشار در حین فعالیت‌های روزانه، مشکلات ادرار کردن یا احساس پری در ناحیه واژن بروز کند، می‌تواند در درجات مختلف ایجاد شود. در صورت شناسایی در مراحل اولیه، کنترل شکایات با گزینه‌های درمانی مناسب امکان‌پذیر است.

سیستوسل (افتادگی مثانه) چیست؟

به جابه‌جا شدن مثانه از جای طبیعی خود به سمت پایین و برآمدگی آن به سوی دیواره قدامی واژن، سیستوسل گفته می‌شود. این وضعیت که در میان مردم با نام افتادگی مثانه نیز شناخته می‌شود، در نتیجه ضعیف شدن عضلات و رباط‌هایی که از کف لگن پشتیبانی می‌کنند ایجاد می‌شود.

در آناتومی زنان، بافت‌هایی میان مثانه و واژن وجود دارند که نقش نگه‌دارنده دارند. در صورتی که این بافت‌ها با گذشت زمان قدرت خود را از دست بدهند، مثانه ممکن است به سمت پایین جابه‌جا شود. در موارد خفیف ممکن است علامتی دیده نشود. در درجات پیشرفته‌تر ممکن است شکایاتی بروز کند که زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

سیستوسل به‌ویژه در زنانی که زایمان کرده‌اند، در گروه سنی بالاتر و در افرادی که ضعف عضلات کف لگن دارند شایع‌تر است. به لطف تشخیص زودهنگام می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

علت سیستوسل (افتادگی مثانه) چیست؟

آسیب دیدن یا ضعیف شدن بافت‌های نگه‌دارنده در ناحیه کف لگن، علت اصلی سیستوسل است. عوامل گوناگونی که در طول زندگی فرد با آن‌ها مواجه می‌شود ممکن است زمینه را برای افتادگی مثانه به سمت پایین فراهم کنند.

شایع‌ترین علل عبارت‌اند از:

  • زایمان‌های طبیعی
  • سن بالا
  • کاهش استروژن پس از یائسگی
  • اضافه وزن زیاد
  • یبوست مزمن
  • بلند کردن مکرر اجسام سنگین
  • جراحی‌های ناحیه لگن
  • ضعف بافت همبند

کشیدگی‌هایی که در جریان زایمان در عضلات لگن ایجاد می‌شوند، ممکن است در سال‌های بعد آشکارتر شوند. تغییرات سطح هورمون‌ها پس از یائسگی نیز ممکن است استحکام بافت‌های نگه‌دارنده را کاهش دهد. وجود بیش از یک عامل خطر ممکن است احتمال ایجاد افتادگی مثانه را افزایش دهد. به همین دلیل اهمیت دارد که افراد در گروه پرخطر معاینات منظم خود را نادیده نگیرند.

درجات سیستوسل (افتادگی مثانه) کدام‌اند؟

سیستوسل بر اساس شدت افتادگی در درجات مختلفی طبقه‌بندی می‌شود. درجه‌بندی نقش مهمی در تعیین برنامه درمان دارد.

طبقه‌بندی‌ای که به‌طور کلی به کار می‌رود به این صورت است:

  • سیستوسل درجه ۱: مثانه اندکی به پایین آمده است.
  • سیستوسل درجه ۲: مثانه تا نزدیکی ورودی واژن پایین آمده است.
  • سیستوسل درجه ۳: مثانه از ورودی واژن به سمت بیرون برآمدگی پیدا می‌کند.
  • سیستوسل درجه ۴: بخش قابل توجهی از مثانه به بیرون از واژن افتاده است.

در موارد با درجه خفیف ممکن است شکایت آشکاری وجود نداشته باشد. اما در درجات پیشرفته، علائمی مانند احساس فشار، بی‌اختیاری ادرار و ناتوانی در تخلیه کامل مثانه بیشتر دیده می‌شوند. درجه افتادگی با ارزیابی‌هایی که در حین معاینه انجام می‌شود تعیین می‌گردد. رویکرد درمانی نیز تا حد زیادی بر اساس همین طبقه‌بندی شکل می‌گیرد.

علائم سیستوسل (افتادگی مثانه) چیست؟

علائم ممکن است بسته به میزان افتادگی متفاوت باشند. برخی افراد مدت طولانی هیچ شکایتی ندارند، در حالی که در برخی بیماران ممکن است شکایاتی بروز کند که زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

علائم شایع عبارت‌اند از:

  • احساس پری در واژن
  • احساس فشار در ناحیه لگن
  • بی‌اختیاری ادرار
  • تکرر ادرار
  • زور زدن هنگام ادرار کردن
  • احساس تخلیه ناکامل مثانه
  • احساس ناراحتی در حین رابطه جنسی
  • احساس فشاری که با ایستادن طولانی‌مدت بیشتر می‌شود

شکایات ممکن است در ساعات پایانی روز آشکارتر شوند. به‌ویژه پس از فعالیت بدنی سنگین ممکن است احساس فشار افزایش یابد. لمس یک برآمدگی در ناحیه واژن یکی از علائم قابل توجه سیستوسل پیشرفته است.

سیستوسل (افتادگی مثانه) چگونه تشخیص داده می‌شود؟

فرایند تشخیص با گرفتن شرح حال دقیق و معاینه بالینی آغاز می‌شود. علائمی که بیمار تجربه می‌کند ارزیابی می‌شوند و سپس معاینه لگن انجام می‌شود. برای تأیید تشخیص ممکن است از روش‌های گوناگونی استفاده شود:

  • معاینه لگن
  • آزمایش ادرار
  • آزمون‌های عملکرد مثانه
  • بررسی‌های یورودینامیک
  • سونوگرافی
  • تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI)

در حین معاینه ممکن است از بیمار خواسته شود سرفه کند یا زور بزند. به این ترتیب درجه افتادگی را می‌توان واضح‌تر ارزیابی کرد. در مواردی که مشکلات ادرار کردن نیز همراه است، آزمون‌هایی که عملکرد مثانه را بررسی می‌کنند می‌توانند به فرایند تشخیص کمک کنند.

درمان سیستوسل (افتادگی مثانه) چگونه انجام می‌شود؟

برنامه درمان بر اساس سن بیمار، شدت شکایات و درجه افتادگی تعیین می‌شود. در موارد خفیف ممکن است روش‌های غیرجراحی ترجیح داده شوند.

گزینه‌های درمانی که ممکن است به کار روند عبارت‌اند از:

  • تمرین‌های کف لگن
  • تمرین‌های کگل
  • استفاده از پساری
  • تغییرات سبک زندگی
  • درمان‌های هورمونی
  • درمان جراحی

تمرین‌هایی که هدفشان تقویت عضلات کف لگن است، در مراحل اولیه می‌توانند بسیار مفید باشند. ابزارهای نگه‌دارنده ویژه‌ای به نام پساری نیز ممکن است در برخی بیماران نتایج موفقی به همراه داشته باشند. در موارد پیشرفته یا در شرایطی که زندگی روزمره را به‌طور جدی تحت تأثیر قرار می‌دهند، گزینه‌های جراحی ممکن است مطرح شوند.

نکاتی برای پیشگیری از افتادگی مثانه

عادت‌هایی که در جهت حفظ سلامت کف لگن هستند می‌توانند خطر ایجاد سیستوسل را کاهش دهند. به‌ویژه برای زنانی که در گروه پرخطر قرار دارند، اقدامات پیشگیرانه اهمیت دارد.

توصیه‌هایی که می‌توان در زندگی روزمره به کار بست عبارت‌اند از:

  • حفظ وزن در محدوده سالم
  • انجام منظم تمرین‌های کف لگن
  • پیشگیری از یبوست
  • پرهیز از بلند کردن بارهای سنگین
  • تغذیه غنی از فیبر
  • نوشیدن آب کافی
  • نادیده نگرفتن توان‌بخشی کف لگن پس از زایمان

قوی ماندن عضلات به حمایت از مثانه و سایر اندام‌های لگنی کمک می‌کند. عادت به ورزش منظم می‌تواند در درازمدت اثر محافظتی داشته باشد.

جراحی سیستوسل (افتادگی مثانه)

درمان جراحی ممکن است در موارد سیستوسل پیشرفته یا در شرایطی که سایر روش‌ها کافی نیستند انجام شود. هدف جراحی بازگرداندن مثانه به موقعیت آناتومیک درست آن است. در حین عمل، دیواره ضعیف‌شده واژن تقویت و کف لگن محکم‌تر می‌شود. در برخی موارد از بافت‌های خود فرد استفاده می‌شود و در برخی موارد ممکن است از مواد نگه‌دارنده ویژه بهره گرفته شود.

روند بهبودی پس از جراحی ممکن است بسته به وضعیت کلی سلامت فرد و روش به‌کاررفته متفاوت باشد. پیروی از توصیه‌های پزشک به پیشرفت سالم‌تر روند بهبودی کمک می‌کند.

پرسش‌های متداول درباره سیستوسل (افتادگی مثانه)

آیا سیستوسل خودبه‌خود بهبود می‌یابد؟

سیستوسل معمولاً خودبه‌خود بهبود نمی‌یابد. در موارد خفیف ممکن است شکایات مدت طولانی ثابت بمانند. تمرین‌های کف لگن ممکن است پیشرفت را کند کنند، اما ممکن است افتادگی موجود را به‌طور کامل برطرف نکنند. برای برنامه درمانی مناسب، ارزیابی پزشک لازم است.

سیستوسل در چه سنینی شایع‌تر است؟

با وجود اینکه در هر سنی ممکن است دیده شود، در سنین بالاتر شایع‌تر است. از دست رفتن استحکام بافت‌های همبند در دوران پس از یائسگی ممکن است باعث افزایش خطر شود. میزان بروز در زنانی که سابقه زایمان دارند بیشتر است.

آیا سیستوسل باعث بی‌اختیاری ادرار می‌شود؟

بله، در برخی بیماران ممکن است بی‌اختیاری ادرار دیده شود. جابه‌جا شدن مثانه از موقعیت طبیعی خود ممکن است بر سازوکار کنترل ادرار اثر بگذارد. به‌ویژه هنگام سرفه کردن، خندیدن یا فعالیت بدنی ممکن است شکایت نشت ادرار بروز کند.

آیا پس از جراحی سیستوسل ممکن است دوباره افتادگی ایجاد شود؟

پس از یک جراحی موفق ممکن است دوره‌ای طولانی و چندساله بدون مشکل سپری شود. با این حال، به دلیل عواملی مانند افزایش سن، بلند کردن اجسام سنگین یا ضعف کف لگن، ممکن است با گذشت زمان دوباره افتادگی ایجاد شود. انجام منظم ورزش می‌تواند به کاهش این خطر کمک کند.

درمان در مرکز پزشکی آنادولو. در حوزه «زنان و زایمان» مرکز آنادولو (استانبول) پذیرای بیماران بین‌المللی است — با روش‌های درمان آشنا شوید یا مدارک خود را برای نظر دوم پزشکی رایگان بفرستید: پاسخ متخصص ظرف 48 ساعت.

پزشکان حوزه «زنان و زایمان» در آنادولو

همه پزشکان مرکز

پرسش‌های متداول

آیا سیستوسل خودبه‌خود بهبود می‌یابد؟

سیستوسل معمولاً خودبه‌خود بهبود نمی‌یابد. در موارد خفیف ممکن است شکایات مدت طولانی ثابت بمانند. تمرین‌های کف لگن ممکن است پیشرفت را کند کنند، اما ممکن است افتادگی موجود را به‌طور کامل برطرف نکنند. برای برنامه درمانی مناسب، ارزیابی پزشک لازم است.

سیستوسل در چه سنینی شایع‌تر است؟

با وجود اینکه در هر سنی ممکن است دیده شود، در سنین بالاتر شایع‌تر است. از دست رفتن استحکام بافت‌های همبند در دوران پس از یائسگی ممکن است باعث افزایش خطر شود. میزان بروز در زنانی که سابقه زایمان دارند بیشتر است.

آیا سیستوسل باعث بی‌اختیاری ادرار می‌شود؟

بله، در برخی بیماران ممکن است بی‌اختیاری ادرار دیده شود. جابه‌جا شدن مثانه از موقعیت طبیعی خود ممکن است بر سازوکار کنترل ادرار اثر بگذارد. به‌ویژه هنگام سرفه کردن، خندیدن یا فعالیت بدنی ممکن است شکایت نشت ادرار بروز کند.

آیا پس از جراحی سیستوسل ممکن است دوباره افتادگی ایجاد شود؟

پس از یک جراحی موفق ممکن است دوره‌ای طولانی و چندساله بدون مشکل سپری شود. با این حال، به دلیل عواملی مانند افزایش سن، بلند کردن اجسام سنگین یا ضعف کف لگن، ممکن است با گذشت زمان دوباره افتادگی ایجاد شود. انجام منظم ورزش می‌تواند به کاهش این خطر کمک کند.

منابع

این محتوا صرفاً برای آموزش سلامت است و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمانی که پزشک تعیین می‌کند نیست. اگر علائمی دارید، با یک متخصص سلامت واجد شرایط مشورت کنید.

به نظر دوم پزشکی نیاز دارید؟

مدارک پزشکی خود را بفرستید — متخصص مرکز آنادولو تشخیص را رایگان بررسی می‌کند و برنامه درمان را پیشنهاد می‌دهد. پاسخ ظرف ۴۸ ساعت.

WhatsApp تماس با ما